Ayfer Turan

Değerli olan herşey en güzeline değer

Cinsi bozuk atın sırtına vuramazsın eyer

Huzursuzsuk olur günlerin sabahına

Güneş vaktinden önce doğarsa eğer

Gölgede durdum,göğü seyre durdum

Kötü düşünceleri asıp,güzele duruldum

Geçmişin kirine, insanın pasına

Kendimi yasa verip,geleceğe vuruldum...

Bir güzellik kapladı içimi yekten

Güllerin hatrına sevdim birçok diken

Ne hoş rahiyadır öyle sardı etrafı

Topraktan gökyüzüne açmışım yelken

Vicdanını astığın dar ağacında insanlığının ölümünü göz göre göre gerçekleştirmen sana ne kazandıracaktı ?

Ya sandığın gibi değilse hayat ve insanlar, o zaman şartları değiştirmek için elinden geleni yapar mıydın ?

Kaç insanlığa sığdırdın günahtan kararmış kirli sayfalarını ?

Kaç kitaba sığdırdın merhametten yoksun yazılarını ?

Kaç cümleye peşkeş çektin nokta konulması gereken yerlere,virgülden yoksun kalmış güzelliklere ?

Kaç kere insan oldun başkalarından bahsedebilme lütfuna gelmek için ?

Kaç kere katlanacaksın, sonucuna sebep olduğun yarım kalmış konulara ?

Daha kaç kere öleceksin,ölen vicdanını diri tutmak için ?

Hayat bazen bir tutam tuz gibi dilini yakar,acı biber gibi içini...

Bir dilim limon gibi yüzünü ekşitir,şeker gibi de mutluluğunu tatlandırır...

Hayat bazen bir insandan ibarettir bazen bir hiçten,bazen de insan bir hiçten...

Ya yol almasını bilmemişiz ya da yol vermesini.

Ya da yanlış kişiyle yola çıkmışız...

Aç kaldık yol boyunca,kalbimizi ovuşturarak.

Yorgun düştük sonunda..

Şimdi tok olanlara soruyorum;

Sahi sizin azığınız neydi ?

Bilmediğim diyarlarda sürgün bu gönül

Ahuzarda kalmış cümlelerle

Yarınlarda kalmış dünler

Bir dem yandıkça yanar

Karanlığın umudu sarmış günleri

Sayısız yıldızlarda parlayan gözlerle

Dünlerde kalmış hayaller

Ruhumu sardıkça sarar

Gecenin soğuk yüzü tebessüm halinde

Yaşamın can yakan manidarsızlığı

Yüzümün kuytu köşesinde dinlenmekte

Bedenime estikçe eser

Hoyrat cümlelerin yaveri değilim

Sana olan bu sevdamdandır sitemim

Düze inmez,huzur vermez ki kaderim

Sana değil,bu sevdamadır sitemim

Gönlüm ahuzarda,sen garip müstehzi

Sana olan gururumadır sitemim

Kuru dal açmaz,bırak artık yeşili

Yeşile değil,toprağadır sitemim

Sıra dağların sırra erme vaktidir

Dağlara değil,Ferhatadır sitemim

Çöllerin tozu değmiş gönlüm eritir

Seraba değil,Mecnunadır sitemim

Sırra kademin kapısı var ezelden

Ezele değil,ebededir sitemim

Bin mihraba çıksada aşkın yürekten

Aşka değil,yüreğinedir sitemim

Hayaller ötesinde lâl olmuş her şey

Dilsizim, nefessizim, körüm

Yana yakıla gel yâr

Bir nefes saniyesinde tüten kokunu yıllandırdım

Her gece aşk sarhoşu olup

Rüyaların koynunda uyuttum sensizliği

Kalkmaya ramak kala tekrar tekrar uyuttum kendimi

Ahh

Ne güzelmiş uyumak

Beri gel yâr

Otağım bir söz üzerine kurulu

Gelsen esersin, gitsen ezersin

İştiyakım sana, münacatım Allah'a

Hasbelkader yaşıyorum hayatı

Dinlemiyorum Arif Amcayı

Görmüyorum Behçet Dayıyı

Karşı komşuyu

Pazardan elma toplayan Ayşe Teyzeyi

Sıradanlığın sırası geçti artık

Herkes kendi sırrına erme derdinde

Kimse eskide eskimiyor ki her şey sır olsun

Sırrın bende yâr, içimde

Nasıl tutuyorum bir bilsen

Ahh

Beri gel yâr

Otağım bir sevda üzerine kurulu

Tahtın kalbim, tacın sevdam

Vereceğim canımdır sana

Otağına kurul yâr

Can da sen canan da