FERDA NAYMAN

Ne oldu demeden soru sormadan

Baş eğmez gururum elimden gitti

Yaşadım dünyada ruhu yormadan 

Taptaze umudum elimden gitti

Gönlümde duygular saçın tararken

İşe yaramazlar işe yararken

Severek kalbime huzur ararken

O tatlı huzurum elimden gitti

Hasretler aşkımı tarumar etti

Ruhumu canımı yaktı mahvetti

Bu sevgi gönlümü yaktı kahretti

Kalbimdeki nurum elimden gitti

Neden hiç görülmez ona erdiğim 

Sevginin hasıydı yâre serdiğim 

Bir yabancı oldu gönül verdiğim 

O en güzel yarim elimden gitti

Kendimi bıraktım güne iyice 

Yaşadım yıllarca işte öylece

Sevmeye tövbeli oldum böylece 

O duygusal yerim elimden gitti

Gözünün önündeydim dolaştım durdum

Ne yazık ki sen beni hiç görmek istemedin

Ilgini çekmek için ne çok oyunlar kurdum

Sen bana o kalbini hiç vermek istemedin

Şu geniş yüreğime koca dünya dar iken

Aşkınla yandı kalbim yüce  dağlar kar iken

Bende çiçek bahçesi, bir lalezar var iken

Gönlüne sevgileri hiç sermek istemedin

Nice çile dertleri geçirirken elekten

Feryadını duymadın çok çektim o felekten 

Usanmadı bıkmadı bir an seni sevmekten

Sense lalezarımdan bir buketçik dermedin

Hayalimde yürüdüm seninle hep elele

Yüreğim darmadağın yaşandı kaç zelzele

Sevgimi hissetmedin ne yaptıysam nafile

Benle aşkta zirveye hiç varmak istemedin

Ferdali de insandı en sonunda pes etti

Baktı ki sevilmedi ondan sonra yas etti

Kapattı dudağını sevgilere sus etti

AŞK resminde yan yana hiç durmak istemedin

Bir yer verdin bana sevda konunda

Senin yanında ben çok mutlu oldum

Aradım aradım bak en sonunda

Sıcak bir yuvada huzuru buldum

Arayan bulumuş derlerdi doğru 

Kul dertli olurmuş derlerdi doğru

Selden kum kalırmış

derlerdi doğru

Sisli bir havada huzuru buldum

Açıldım deryaya kendimden kaçıp

Bir nida yükseldi cana nur saçıp 

Yalvardım allaha elimi açıp 

Dildeki duada huzuru buldum

,Gönlümde sıcacık duygular sezdim 

Sevdanin yolunda bastığı izdim 

Ruhumda bir yara öylece gezdim 

Dümdüz bir ovada huzuru buldum

Ferdali olarak yaşadım aşkı  

Kimseye demedim bu güzel meşki

Yüreğim rahat bir sevdanın köşkü

Adil bir davada huzuru buldum

Kalbime nakşettim senin sevgini

En mutlu günümde yaşadım seni 

Paylaştım kendlmle senin derdini 

Çok sevdim gönlümde taşıdım seni

Aşkın içimdeydi sevgin gönlümde

Sevinç oldum bana ahir ömrümde 

Seninle güldüm ben mutlu günümde 

Ben herkesten fazla anladım seni

Sevdana can dedim kalbime serdim 

Sevgin sevgim oldu derdin de derdim

Duygumu gönlüne emanet verdim 

Sevgi ile aşk ta tanıdım seni

Hem bugünüydün hem de dünüydün

Sen benim ömrümde doğum günüydün

Kalbimin noksan olan yönüydün

Gönül yırtığıma yamadım seni

Ferdaliyim yürek sevginle çarpar 

Gönlümde bir kuş var hep kanat çırpar 

Mutluluk yakında bana göz kırpar

Hayatta her an aradım seni

Hasretle başladı hazin hikâye 

Gülü asla solduracak değilim 

Senden geldi bana bu şok hediye 

Senden ayrılınca canım sevgilim

Ömrümün üstünden çok

zaman geçti 

Hayatın orağı günleri biçti 

O göçmen kuşları uzağa göçtü 

Senden ayrılınca canım sevgilim

Vuslatın müjdesi bıraktı jesti

Mutluluk benimle selamı kesti 

Bahtımın rüzgârı tersinden esti 

Senden ayrılınca canım sevgilim

Sevgiyle başlayan, vedayla bitti

Gururun elleri sevgiyi itti

Bütün umutlarım çekip de gitti

Senden ayrılınca canım sevgilim

Ay ışığı bana düşmandı sanki

Işığından bile pişmandı sanki

Güzel bir hayâli düş sandı sanki

Senden ayrılınca canım sevgilim

Bir karınca bile çalışıyorken 

Yan gelip de yatmak olmaz arkadaş 

Insanlar yaşamla savaşıyorken 

Koca ömür böyle dolmaz arkadaş

Taşın altına sok artık elini

Nafakan uğruna akıt terini 

En sonunda biri alır yerini 

Bu dünya kimseye kalmaz arkadaş

Etliye sütlüye karış biraz da

Bak bakalım çiçek var mı kirazda 

Asıl gerçek saklı namaz niyaz da

Kul gönül pasını silmez arkadaş

Elim asla düşkün olana vurmaz 

Kulağım kötüden sözleri duymaz

Ya sözleri ya da müziği uymaz 

Gönlünde her şarkı çalmaz arkadaş

Zararın olmasın masum insana 

Sevda koyuyorsan gönül kasana

O zaman sevilmek yakışır sana 

Aşkın yeri asla dolmaz arkadaş

Ferda Nayman

Güneşi getirip önüne sersem 

Seni sevdiğime inanır mısın 

Kameri tutupta eline versem

Seni sevdiğime inanır mısın

Bülbülü öttürsem gülün dalında

Şarkılar söylesem meşk makamında

Romanlar döktürsem sevda tadında

Seni sevdiğime inanır mısın

Örneğim, keremle bir mecnun olsa

Sevip de kavuşmak bir kanun olsa

Benim yolum senin tek yolun olsa

Seni sevdiğime inanır mısın

Kelime yetersiz lugat çaresiz

Yaşamak mümkün mü yara beresiz

Beklemek azaptır böyle süresiz 

Seni sevdiğime inanır mısın 

FERDA NAYMAN

Gönlüm buna meyildir

Duygularda çınlayın 

Aşk bir oyun değildir

Ona göre anlayın 

Eğer severse insan

Yüreğe sevgi basan 

Kalmaz hiç inan tasan 

Ona göre anlayın

Ferdaliyim yazarım 

Ben oyunu bozarım 

Üzerini çizerim 

Ona göre anlayın

Mutlu bir fal olurum 

Tutacak dal olurum 

Sevdim mi kul olurum 

Ona göre anlayın

Bana böylesi uyar

Yazdım yirmi dört ayar 

Ferda noktayı koyar.

Ona göre anlayın.

Ferda Nayman

Deli gönül durdu durdu sonunda 

İsyan bayrağını kaldırdı işte

Engel tanımadı sevda yolunda 

Aşkın can evine saldırdı işte

Ne hasret dinledi ne yalnızlığı 

Göze aldı sonsuz bir ayrılığı 

Prensip edindi hasarları

Bahtıma hançeri daldırdı işte

Yağmalandı kalpde bütün duygular

Yığıldı karşımda onca kaygılar. 

Dedim ki yine de aşka saygılar

Yüreği kederle doldurdu işte

Sevgi denen olgu  kalpte yüklenti

Gönüle yerleşir güzel beklenti 

Tesadüf denilen büyük rastlantı 

Olmayacak şeyi oldurdu işte

Ferda Nayman

Doğduğum o günden beri 

Ruhum özler oldu teni

Yaşadığım ne kaldı geri 

Bu hayat çok yordu beni

Vardım bir kapısız hana

Bir yorgunluk çöktü bana 

Aşk bir yandan vurdu cana

Bu hayat çok yordu beni

Kanadı şu yaram her dem 

Hiç kimse sürmedi merhem

Kilo kilo,

dirhem dirhem 

Bu hayat çok yordu beni

Gülebilirdim ben belki

Fakat bırakmadı sanki

Ne dayansın buna can ki 

Bu hayat çok yordu beni

İnsanı yine seveyim 

Şöyle kendime geleyim 

Ara verdim, dinleneyim

Bu hayat çok yordu beni

FERDA NAYMAN